Lexar Ares Gen2 RGB 6000CL26 – raport z OC

W odróżnieniu od AM5, platforma Intela (zarówno LGA1851, jak i LGA1700) nie jest w żaden sposób ograniczona przez napięcia VDD/VDDQ i znosi 1.55V albo więcej, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego chłodzenia (w moim przypadku wystarczył 120 mm wentylator Endorfy Fluctus skierowany bezpośrednio na moduły RAM). W tym przypadku ustawiłem stabilny profil 8333 36-47-44 i właśnie ten będę porównywał z ustawieniami XMP. Jako konkurencja wystąpią tutaj – oprócz poprzednio wykorzystanych G.Skilli TridentZ RGB 8000C38 – dedykowane platformie LGA1851 pamięci G.Skill TridentZ CK 8200C40 wyposażone w moduł CKD (clock driver) do stabilizowania sygnału w wyższych częstotliwościach oraz sprawdzone w bojach G.Skille TridentZ RGB 7200C34 z wczesnej partii (7-my tydzień 2023).

Resztę platformy LGA1851 stanowiły:

• płyta główna Gigabyte Z890 Aorus Pro Ice
• procesor Intel Core Ultra 9 285K
• zasilacz Seasonic Prime GX 1300
• chłodzenie Endorfy Navis F360

Testy zaczynamy od 7-Zipa i sytuacja robi się tu diametralnie inna. Podczas gdy AMD preferowało agresywne timingi przy niższym zegarze, nowa platforma Intela zdecydowanie „woli” wyższe częstotliwości. Profil XMP Lexarów nie zapewnia wystarczającej przepustowości, żeby w pełni wykorzystać możliwości procesora, ale ponieważ na pokładzie mamy Hynixy A-die, porównajmy, jak będą się zachowywać przy konfiguracji 8000+ MT/s. Tutaj okazuje się, że w loterii krzemowej Lexary wypadły słabiej od ich konkurentów, chociaż 8333 MT/s to prawie 40% wzrost częstotliwości od bazowej, limitem było tu napięcie VDD ograniczone z góry na 1.55V.

Ustawienie 8333 36-47-44 dało testowanym Lexarom 10% wzrost wyniku w stosunku do wyjściowego 192k MIPS. Jednocześnie zauważyć trzeba, że następne w zestawieniu TridentZ-y CK mają o 400 MT/s wyższą częstotliwość pracy, co rekompensują luźniejszymi timingami (to są 24 GB moduły na Hynixach M-die, które wymagają nieco luźniejszych opóźnień). Jak zwykle, gra jest tutaj o znalezienie złotego środka między częstotliwością i timingami, co widać po szczycie stawki, gdzie zestawy na A-die z 8533/8600 36-47-43 wygrywają choćby dzięki przewadze TRFC – 8000C38 były w stanie przejść testy z TRFC 500, 7200C34 potrzebowały rozlużnienia do 540, gdzie 8200C40 CK potrzebowały TRFC 700 (wynika to ze specyfiki samych kości)

W przypadku Geekbencha 3 Multicore sytuacja wygląda podobnie jak poprzednio, z tą różnicą, że CKDIMM-y w ustawieniu XMP odnotowały zdecydowanie najsłabszy rezultat. Należy to przypisać faktowi, że fabrycznie zapisane opóźnienia są na tyle zachowawcze, że nie pozwalają się modułom „rozpędzić”. XMP Lexarów z 6000CL26 jest zauważalnie szybsze i nie odstaje zbytnio od 7200CL34.

Po OC wyniki się spłaszczają, przy czym ponownie najniższy zegar osiągnięty przez Lexary plasuje je na czwartym miejscu z zastrzeżeniem – różnica między pierwszym a czwartym wynikiem wynosi całe 0.4%, więc realnie są one na granicy błędu pomiarowego i gdyby ten wynik miał być wyznacznikiem do podjęcia decyzji zakupowej, należałoby szukać dodatkowych kryteriów. Ciekawostka – CKDIMM-y po OC z ostatniego miejsca awansowały w tym zestawieniu na pierwsze.

W przypadku subtestu pamięci w Geekbenchu 3 różnice między XMP a zoptymalizowaną konfiguracją się uwypuklają. Ponownie daje o sobie znać niska częstotliwość zapisana w XMP/EXPO Lexarów – 6000 MT/s stanowi bottleneck, który ulega zniwelowaniu po OC i zaciśnięciu timingów. Ten test jest szczególnie wrażliwy na różnice w konfiguracji pamięci i różnica 200-300 MT/s jest w nim widoczna jak na dłoni – to są dokładnie te 3%, których brakuje w zestawieniu testowanym Lexarom do trzeciego miejsca.

W przypadku y-crunchera na platformie LGA1851 i próbki 1b osiągnięte wyniki potwierdzają poprzednie obserwacje – 6000 MT/s to za mało na tej platformie, a zoptymalizowane profile 8333-8733 są o 5-10% wydajniejsze od ustawień XMP dla tych samych modułów. Podkręcone Lexary do 8333 MT/s są minimalnie z tyłu za G.Skillami, ponownie daje o sobie znać loteria krzemowa. Ciekawostką jest bardzo wysoki wynik G.Skilli TridentZ 8000C38 po załadowaniu XMP, niewiele wolniejszy od tweakowanych Lexarów.

Na koniec wynik osiągnięty w y-cruncherze w większej próbce 2.5b. Ponownie XMP wypada nieszczególnie z racji niskiej częstotliwości, po OC wyniki się zrównują i podkręcone Lexary są minimalnie wolniejsze od 8200C40 CKDIMM-ów. Warto zauważyć, że zysk z OC pamięci w tym i poprzednim teście jest na poziomie 8%, jest więc o co walczyć, jeśli szukamy każdego możliwego sposobu podniesienia wydajności.

Podsumowując wyniki na platformie LGA1851 dochodzę do dwóch wniosków:

1. 6000 MT/s to za mało na tej platformie. Należy tu szukać jak najwyższej częstotliwości zachowując rozsądek z timingami – niejednokrotnie widzieliśmy, że ustawienie 8733 36-52-47 przegrywa z 8533 36-47-44. Do stabilizowania ustawień na 24/7 wyszedłbym od 8000 36-47-43 i szukał możliwie najwyższych zegarów przy takim profilu, ewentualnie na samej granicy sprawdzając, czy 36-49-44 nie będzie wydajniejsze.
2. Po OC wyniki zrównują się na tyle, że do głosu dochodzą cena, aspekty wizualne i przywiązanie do marki. Koszt modułów o specyfikacji 8000+, a zwłaszcza CKDIMM, nierzadko przekracza 1000 PLN, jeżeli tańsze moduły osiągają taką samą wydajność (+/- 2-3%), to – cytując klasyka – po co przepłacać? Zostawiam to pod rozwagę.